maandag 27 maart 2017

Hoe zit dat nu met die miracle mornings?

Als er nu 1één boek is waar ik in 2016 enthousiast over was dan is het wel "The miracle morning" van Hal Elrod. Ik las hem in een ruk uit en herlas hem direct met een fluostift in de aanslag. Ik maakte er een spread van in mijn bullet journal en startte de 30 day challenge. Maar er werd amper over geblogd. Ik schreef daar 1 post over en daarna vermeldde ik het nog eens links en rechts. Tijd dus voor een update!



Het idee achter TMM (= afkorting van The Miracle Morning) is "wake up an hour early and live more". Tijdens dat uur volg je een ochtendroutine gebaseerd op wat Elrod "SAVERS" noemt. De eerste weken stond ik trouw elke dag vroeg op om de SAVERS af te werken. Ik merkte dat ik ondanks het vroeg opstaan toch heel wat energie had en heel productief was. Alleen al door mijn SAVERS te doen, had ik het gevoel heel wat te hebben gedaan én dat nog voor het middag was.

Maar we blikken even terug naar waarom ik dit boek las en deze methode wou toepassen. Juist ja, ja dat was toen ik volop door mijn burn out ging en op zoek was naar hoe ik hier weer uit kon komen. Er kwam plots weer heel wat stress op me af met als gevolg slapeloze nachten en het lichaam dat foert zei. Dus na een paar weken TMM geraakte ik langer vroeg uit mijn bed en wist ik dat ik het anders moest gaan aanpakken.




Want zoals ik al zei ik merkte heel wat positieve kanten aan die ochtendroutine. Ik had meer energie en voelde me veel productiever dan op de dagen dat ik wakker werd en op de bank ging hangen en tv keek terwijl ik ontbeet. Maar mijn lichaam had soms gewoon ook veel slaap nodig om te herstellen en dus lukte het niet steeds om vroeg op te staan. Het was toen dat ik besefte dat het uur dat ik opstond er niet toe deed, maar wel hoe ik dat eerste uur besteedde. Ik ging onafhankelijk van het uur waarop ik opstond mijn SAVERS uitvoeren en liet de tv, het internet en social media aan de kant. En zo doe ik het nu al meer dan een jaar lang én ik heb daar deugd van.

Er zijn dagen waarop ik een mini-TMM doe. Dat wil dan zeggen dat ik de SAV in bed doe terwijl ik naar een app luister en de E(xcercise) enkel bestaat uit wat rekoefeningen i.p.v. een volledige workout. Ik leerde tijdens mijn burnout naar mijn lichaam luisteren. En er zijn dagen waarop ik gewoon moeilijker het bed uit raak dan andere en dagen waarop mijn spieren te veel pijn doen voor een volledige workout. And so be it. Er is geen TMM-politie die zal komen zeggen dat ik het verkeerd doe he ;) 





Wat maakt deel uit van jullie ochtendroutine? Zijn er hier nog TMM-ers? Welke voordelen ondervinden jullie van hiervan?

Liefs,
Miss Pixie

P.S.: Meer uitleg over de SAVERS kunnen jullie vinden in DEZE post. En je kan het boek HIER bestellen.

#40dagenbloggen: 

zondag 26 maart 2017

Match made in heaven

Je hebt dat soms zo: een stofje en een patroon dat gewoon voor elkaar gemaakt zijn. Toen de nieuwste collectie van Soft Cactus werd gelanceerd, was er een stofje dat er voor mij direct uitsprong: Lightning lily in pastel turquoise. Instant verliefd. En ik wist ook direct welk patroon ik zou gebruiken: het heerlijke retrojurkje uit Het grote naaiboek van Femma.

Toch bestelde ik de stof niet meteen. Ik had nog zo veel stof en onafgewerkte projecten liggen en eerlijk is eerlijk: er werd de laatste maanden niet zo veel genaaid en al helemaal niet voor mezelf. Maar toen ik mijn retrojurkje dat ik eerder naaide nog eens uit de kast haalde, werd ik weer helemaal verliefd op het idee van een jurkje in die stof. Reken daar het lenteweer bij die me zin deed krijgen in felle kleurtjes en je kan zelf wel verzinnen hoe het verhaal verderging.




Ik had het uitgetekende patroon nog liggen van de vorige versie, dus het saaiste (en minst geliefde) onderdeel van het naaiproces kon ik overslaan. Ik kon onmiddellijk beginnen spelden en knippen. Ik was aanvankelijk van plan om het daar bij te laten. Want de vorige keer dat ik de jurk maakte zat ik er een héle dag aan bezig. Ik naaide toen nog niet zo lang en het was nog maar de tweede jurk die ik voor mezelf maakte. En een blinde rits had ik ook nog niet eerder gedaan.

Maar blijkbaar zijn mijn naaiskills er wel serieus op vooruit gegaan sinds ik die eerste versie maakte. Op iets minder dan 2 uur was de jurk geknipt, genaaid, gezoomd én zelfs gestreken. Ik had al een tijdje geen blinde rits meer ingezet en was wel weer wat nerveus. Bleek voor niets nodig, want ze zat er van de eerste keer blinder dan blind in :) Een geluk want de kleur van de rits bleek toch wat af te wijken van mijn stof. In de winkel viel dit niet zo op.





Het was nogal een winderige fotoshoot, dus let niet om het messy haar.

Miss Pixie zou Miss Pixie niet zijn, moest ze niet enkele aanpassingen maken aan het patroon. Eerst en vooral werd de rok ingekort. Ik tekende geen extra 3 cm voor de zoom en zoomde ruimer om dan de aangegeven 3 cm. En ik twijfel nog een beetje of hij niet te lang komt. Verder liet ik het gedoe met beleg achter mij en koos ik direct voor bias. Sinds ik dat gebruikte als oplossing bij mijn June dress ben ik daar echt fan van. Dus dit keer gebruikte ik het niet enkel van de armen, maar ook voor de halslijn af te werken.





Ik ben echt fan van het patroon en de jurk zit keizalig. Alleen kwam ik tot de conclusie dat een rits op de jurk niet zo handig is als je alleen thuis bent. Dus ik denkt dat ik de volgende keer het achterpand ook in een stuk ga knippen en de rits in de zijnaad ga zetten. En misschien ook zakjes ga toevoegen in de zijnaden, want dat is altijd handig.


Stof: Lightening Lily M pastel turqoise - Soft Cactus
Patroon: het heerlijke retrojurkje - het grote naaiboek
Bias en rits: Veritas
Jeansjasje: H&M
Fotograaf van dienst: het lief <3

Ik had nog stof over en besloot om enkele matchende accessoires te maken. Ik overtrok knoopjes met de stof en maakte daarmee een ring en een paar oorringen. Dat geeft de jurk nog net iets meer een retro-vibe.




Wat mij betreft zijn het patroon en de stof een echte match made in heaven! Ik kijk uit naar zonnige lentedagen om de jurk uit de kast te halen. Wat vinden jullie ervan? Geslaagd?

Liefs,
Miss Pixie

#40dagenbloggen: 23/40
Aantal ingezette skipdagen: 3/6

zaterdag 25 maart 2017

Mijn 5 favoriete posts van andere "40 dagen bloggen"-deelnemers deze week

Ondertussen zijn we al bijna een maand dagelijks aan het bloggen voor de #40dagenbloggen-challenge. Ik moet eerlijk bekennen dat het hier soms wel eens met gezucht en geblaas verloopt als ik achter de pc kruip. Maar als ik dan een verder klik dan mijn eigen blog krijg ik toch weer goesting om er voor te gaan. Dit zijn mijn favoriete posts van andere deelnemers uit de afgelopen week.




  1. Kelly Jade - Tombow dual brush 96 pen set

    Kelly is ook een BuJo-lover en blogt daar ook regelmatig over. Bij deze blogpost begon ik net niet te kwijlen, maar zag ik wel lichtgroen van jaloezie. Want OMG wat zijn die Tombow dual brush pennen prachtig <3

  2. Fiekefatjerietjes - Over de allerschattigste aardbei

    Men neme een heel schattige baby, wat creativiteit en tenslotte nog wat DIY-ing en je krijgt een keileuke blogpost die het label "cuteness overload" zou moeten krijgen. De titel is meer dan terecht :)

  3. Samajatalk - Afkicken van Cola Zero

    Omdat het zo herkenbaar is. En ik het ook al deed. En omdat het altijd fijn is om te weten dat ik niet de enige ben ;)

  4. Plutomeisje - 8 things I do to clear my head & start creating again

    Want je kan nooit genoeg lezen over selfcare! En het is wel fijn om inspiratie te halen uit wat anderen doen voor zichzelf.

  5. Bluetales - Handletteren: hoe begin je er aan?
    Ook eentje die ik met een lichtgroene kleur las, want hoe veel pogingen ik ook onderneem: handletteren lijkt niet voor mij weggelegd. Niet zo verwonderlijk als je mijn gewoon geschrift bekijkt. Maar heel fijn om te lezen hoe Karin het aanpakte om het onder de knie te krijgen.

Wat was jullie favoriete blogpost van afgelopen week? Waar moet ik zeker eens gaan lezen? Wat viel hier op de blog het meeste in de smaak deze week?

Liefs,
Miss Pixie

#40dagenbloggen: 22/40
Aantal ingezette skipdagen: 3/6

donderdag 23 maart 2017

How I bullet journal: enkele misverstanden over bullet journalen (deel 2)



Ik moet eerlijk bekennen: ik had een bang hartje toen ik de post van gisteren online zette. Waarom? Ik had bang dat heel wat BuJo'ers mijn post als kritiek gingen beschouwen, wat compleet niet zo was, en dat ik misschien niet zo'n vriendelijke reacties zou krijgen. Gelukkig bleek het tegenovergestelde waar en kreeg ik, vooral op Facebook, heel wat fijne reacties. Nog eens een bewijs dat ik soms een doemdenker ben en dit een werkpuntje blijft voor mezelf.

In dit tweede deel van "How I bullet journal: enkele misverstanden over bullet journalen" heb ik nog 2 aanvullingen op wat ik gisteren al deelde. De vorige post gemist? Dit zijn de 3 misverstanden over bullet journalen die ik al weerlegde:

  1. een BuJo is enkel voor creatieve mensen

  2. een BuJo kost veel tijd

  3. je kan enkel BuJo'en met specifiek materiaal



Misverstand 4: ik kan niet mooi genoeg schrijven om een BuJo bij te houden

Lieve mensen, er is maar 1 iemand die je geschrift moet ontcijferen en dat ben jij zelf. Want voor wie hou je een BuJo bij? Voor aan anderen mensen te showen of voor jezelf? Ik heb een verschrikkelijk geschrift, maar zolang ik er zelf aan uitkan heb ik er geen probleem mee.

Ok heel eerlijk, ik kijk soms ook wel eens jaloers naar mensen hun mooie handschrift en de mooie spreads die daaruit volgen. Of naar prachtige handlettering. Maar het is een talent dat mij niet gegund is en dat is ok. Het houdt me zeker niet tegen om een BuJo als planner te gebruiken en al zeker niet om er foto's van te delen.



Misverstand 5: ik mag geen fouten maken in mijn BuJo, want dan is het verpest

Heel, heel, hééééééééél eerlijk? Dit is het "misverstand" waar ik me echt blauw kan aan ergeren. Ik lees soms over mensen die een pagina uitscheuren als ze een foutje maken of die soms zelfs hun notitieboek niet meer gebruiken. En dat gaat soms om kleine foutjes. Is missen niet menselijk? Ik ga iets zeggen waar veel BuJo'ers een geraakt hart van gaan krijgen: ik gebruik gewoon Tipex. Ja hoor, witte Tipex in mijn Moleskine.

Ik vraag me echt af waarom mensen zo een schrik hebben om fouten te maken. Je BuJo is een gebruiksvoorwerp, een tool om je leven makkelijker te maken. Als je heel de tijd schrik hebt om fouten te maken dan kan je die tool volgens mij niet optimaal gebruiken. 

(Weer even een zijnoot: ik kom van ver! Ik was zo een enorme perfectionist en een jaar geleden zou ik waarschijnlijk mijn schrift hebben buitegegooid bij 1 schrijffout of 1 uitgelopen lijntje. Dat ik dit nu kan loslaten en relativeren, zegt waarschijnlijk meer over mij en mijn groeiproces dan over BuJo'ers die een pagina uit hun BuJo scheuren bij een fout.)

Wat ik hoop te bereiken met deze posts? Dat mensen die angst hebben om een BuJo te starten toch de stap durven zetten. En dat iedereen zich terug de essentie van bullet journalen herinnert. En dat is organiseren en plannen op een manier die bij jou past en jouw leven eenvoudiger maakt.

Toch nog wat onzeker over hoe te beginnen? Er zijn nog enkele plekken vrij voor mijn workshop "start je eigen bullet journal" in Ninove op zondag 9 april. In juli zal er een workshop doorgaan in Roeselare en er is een mogelijkheid om een te plannen in Antwerpen. Interesse? Mail dan naar madebymisspixie@gmail.com. Passen de data of locaties niet? Vanaf 5 personen geef ik de workshop op verplaatsing. En voor wie ook dat niet lukt, heb ik binnenkort nog iets anders in petto ;)

Liefs,
Miss Pixie

#40dagenbloggen: 21/40
Aantal ingezette skipdagen: 2/6


woensdag 22 maart 2017

How I bullet journal: enkele misverstanden over bullet journalen (deel 1)



Toen ik eind 2015 begon met mijn bullet journal was het nog iets relatief onbekend en nieuws, zeker hier in België. Ondertussen wint het aan populariteit en is het, zoals mijn lief dat zegt, hip en trendy. Ik lees en zie zo ontzettend vaak misverstanden over het systeem op Instagram, op de verschillende Facebookgroepen en hier in de reacties op de blog. Dat vind ik soms best vervelend, want de gedachte die achter het systeem zit gaat daardoor soms helemaal verloren. Dus daarom vertel ik jullie vandaag wat meer over de essentie van een BuJo en waarom er geen foute manier is om te Bullet Journalen.

Misverstand 1: een BuJo is enkel voor creatieve mensen






Eerst en vooral is een Bullet Journal bedoeld om je leven eenvoudiger te maken. Het is een plannersysteem dat dient om het verleden vast te leggen, het heden te organiseren en de toekomst te plannen. Alles wat je in principe nodig hebt, is een schrift en een balpen. Een bullet journal is een tool die je helpt orde op zaken te stellen.

Ik ben zelf een creatieveling en ik geniet ervan om mijn bullet journal te versieren met banners, doodles, washitape, ... Ik vind dit fijn om te doen en het ontspant me. Maar is een mooi en versierd bujo mijn prioriteit? Absoluut niet! Het moet praktisch zijn en helpen om mijn hoofd leeg te maken. Toen Ryder zijn systeem uitwerkte was het niet zijn bedoeling om creatieve, versierde notitieboeken te hebben. Maar wel om een soort logboek te hebben waarin hij relevante informatie kan verzamelen, verwerken en indien nodig opnieuw kan opzoeken. 

Zijn systeem is een logboek, dagboek, agenda, ... in elkaar dat je naar eigen noden kan aanpassen. Is dat creatief of net basic? Allebei even goed! Dus lieve aspirant-BuJo'ers, laat jullie al zeker niet tegenhouden door het niet-creatief zijn. Want voor een bullet journal hoeft dat op zich niet. Neem maar een kijkje bij Ryder zelf ;)

Misverstand 2: een BuJo kost veel tijd





Het gebeurt vaak dat als mensen mijn BuJo zien dat ze zeggen "Ouh zo tof, maar daar heb ik geen tijd voor". Of "amai, jij steekt daar wel veel tijd in he"! Nope, fout! Ik ben elke ochtend tijdens mijn Miracle Morning er een tiental minuutjes mee bezig en 's avonds ook.  Ik maak geen ingewikkelde weekly spreads, maar begin elke avond aan een nieuwe daily voor de volgende dag. In het weekend ben ik er soms wat langer mee bezig, maar dat is dan omdat ik ook vooruit plan qua menu en de blog.

Het is een tool die je helpt je leven te organiseren en het is niet de bedoeling dat het uren kost om met plannen bezig te zijn en uiteindelijk niets gedaan te krijgen. Want wat heb je er aan om uren aan een mooie spread bezig te zijn als die niet nuttig is? 

Ik begon mijn BuJo als ondersteuning van mijn burnout-genezingsproces. En dan kon ik er soms wel uren mee bezig zijn. Ik had heel wat trackers ivm mijn gezondheid en schreef heel wat reflecties daarover neer. Ik ken ook veel mensen die hun BuJo gebruiken als dagboek of schetsboek en dan steek je er inderdaad wel wat tijd in. En dat is ok. Maar als planner/agenda/to do-lijstje hoef je er heus geen uren tijd in te stoppen.

Misverstand 3: je kan enkel BuJo'en met specifiek materiaal




Iets anders waar men soms over struikelt, is het materiaal. Ik zie soms dat mensen zich excuseren omdat ze "geen echt bullet journal" (aka fancy schrift zoals een Moleskine of Leuchtturm) gebruiken. Of dat ze niet kunnen beginnen omdat ze geen dotted grid-schrift vinden. Lieve mensen, dat maakt TOTAAL, ik herhaal TOTAAL, niet uit! Een schrift is een schrift en dat is de enige voorwaarde voor een BuJo.

Lijntjes, ruitjes, dots, ... Het enige wat uitmaakt, is dat jij het graag gebruikt. Is dat nu net een dotted grid Leuchtturm dan is dat ok. Maar is dat een gelijnd schrift van de Hema is dat even ok. Je kan even goed een filofax, Atoma-schrift of Travelers Notebook gebruiken. Wat voor jou het fijnst aanvoelt. Jouw BuJo is niet minder echt omdat het niet het soort schrift is dat je op Instagramaccounts of op Facebookgroepen ziet. Hetzelfde geldt voor pennen, markers en fineliners of elk ander materiaal ;)

(Even een zijnoot voor de fancy-notitieboek-gebruikende-BuJo'er: ik veroordeel jullie niet he! Ik gebruik momenteel ook een Moleskine en vind het een fijn notitieboek. Maar ik wil in deze post gewoon graag mensen duidelijk maken dat een BuJo vooral je eigen ding moet zijn en je niet fout kan bullet journalen .)

Ik hoop dat ik met deze post toch al enkele misverstanden over bullet journalen de wereld heb uitgewerkt. Want het is gewoon een superfijn systeem waar iedereen op zijn eigen manier zijn ei in kwijt kan. Herkennen jullie wat ik hier zeg? Zowel mijn BuJo'ende lezers als diegene die het wel interessant vinden maar er niet durven aan beginnen?

Liefs,
Miss Pixie

#40dagenbloggen: 20/40
Aantal ingezette skipdagen: 2/6


dinsdag 21 maart 2017

Harry Potter-inspired swap



Het was ergens in het midden van vorig jaar dat ik Sarah leerde kennen via Twitter. Ik had een foto gepost van enkele Harry Potter-juweeltjes die ik had gemaakt en ze contacteerde me om er eentje te kopen. We raakten aan de praat en bleken buiten onze liefde voor Harry Potter nog wel het een en ander met elkaar gemeen te hebben.

We voegden elkaar toe op Facebook en een online vriendschap was geboren! Ergens in november vroeg ze me tips voor wol in de Gryffindor-kleuren. Amper een week later kreeg ik foto van haar in volle brei-modus. Ik zelf ben een Ravenclaw en was ook al een tijdje aan het twijfelen voor een sjaal in de huiskleuren.

Die op de Harry Potter Exhibition liet ik liggen omdat ik hem niet zo mooi vond, maar die van Sarah vond ik prachtig en toen ze voorstelde om voor mij ook eentje te maken zei ik direct ja! We kozen samen de wol en ze ging aan de slag. Ik ging voor een iets meer afgewassen blauw (zoals de Hufflepuff-sjaal van Newt Scamander in Fantastic beasts) en zilver (zoals in de films en de merchandise en geen brons zoals in de boeken). Sarah breide als een sneltrein! In januari mocht ik, net voor die enorme koudeprik, mijn sjaal ontvangen.




De pret begon al bij het zien van de doos. Ik haalde de stickertjes er voorzichtig af en plakte ze op de Memories-pagina van mijn BuJo. Toen ik de sjaal er uit haalde, kon mijn geluk niet op. Hij was warm, zacht en fluffy en het was liefde op het eerste zicht! Ik stak er mijn Ravenclaw-pin op die ik kocht op de Harry Potter Exhibition en die maakte het plaatje af.






Vlak voor de sjaal klaar was, besloten we er een swap van te maken. Ik wist direct wat ik wou maken voor deze BuJo'ende Gryffindor. Sarah had namelijk al enkele maanden geleden een kurkleren cover besteld voor haar Moleskine.



Ik heb voor de webshop nog heel wat van dit rode kurkleer liggen, dus besloot ik haar een matchend ritstasje te maken waar ze al haar pennen in kwijt kan. Ik maakte hem dan ook lekker groot. De bronzen Deathly Hallows-hangers heb ik ondertussen niet meer, dus dit keer ging ik voor een zilveren gecombineerd met een zilveren bliksemschicht.






Dat ritstasje bereikte uiteindelijk zijn bestemming toen Sarah langskwam op Let's Lousart waar ik een standje had met de webshop. En zo werd onze online vriendschap IRL verdergezet :)

Wat vinden jullie van onze mini-swap? Nog Potterheads die hier komen lezen? Tot welke afdeling behoren jullie?

Liefs,
Miss Pixie

#40dagenbloggen: 19/40
Aantal ingezette skipdagen: 2/6






maandag 20 maart 2017

Dagen zonder suiker update #2



Ik vertelde jullie in mijn vorige Dagen zonder suiker-post al wat meer over waarom ik dit doe. Dit keer gaat het me niet om het detoxen, maar wel om de gedachten van de vasten: soberheid en solidariteit met diegene die het minder goed hebben. Maar natuurlijk doet het ook wat met je lijf! In deze update kan je lezen hoe het allemaal loopt.

Eerst eventjes een recap van wat ik van het menu schrapte en wat ik probeerde te beperken:

Helemaal geschrapt

  • Koekjes
  • Chocolade
  • Dessertjes
  • Chocomelk
  • Ontbijtgranen (met als uitzondering muesli gezoet met stevia)
  • Alcohol
  • Toegevoegde suiker zoals bijvoorbeeld honing in mijn thee
Beperkt
  • Cola zero
  • Koffie
  • Koolhydraten bij mijn hoofdmaaltijden (brood, pasta, ...)
  • Sausjes zoals mayonaise e.d.
  • Fastfood

Ik had de vorige post nog maar net gepubliceerd en ik ging al de mist in. We gingen naar een verjaardagsfeestje van een vriendin die 30 werd. Ik begon de avond goed en dronk water en enkele cola's zero (het was ten slotte een feestje). De aperitief, chips en popcorn liet ik allemaal staan. 

Maar hoe later op de avond (of vroeger op de ochtend, hangt er vanaf hoe je het bekijkt) hoe moeilijker het werd. Uiteindelijk at ik enkele hotdogs met wit brood en ketchup en dronk ik 2 mazoutjes (wel met cola zero). Oops.

We gingen de afgelopen weken ook al een aantal keer uiteten. Niet echt helemaal binnen het idee van de vasten, maar goed, we deden het wel. Waar ik anders wel aan de aperitiefhapjes zou zitten en zeker een dessert zou bestellen, deed ik dat nu niet. Ik vervloekte wel het lief lichtjes toen hij bij Manhattns voor mijn neus een ice cream sandwich naar binnen werkte. Hij doet dus niet mee aan dagen zonder suiker.






Gisteren vierden we mijn zus haar verjaardag en ik had al op voorhand beslist dat dit een cheatday zou worden. Mijn zus deed een bakkersopleiding en ging sowieso zoetigheden voorzien. Erg lekkere zoetigheden waar ik niet aan zou kunnen weerstaan. Dus ja, er was taart. En ik at een handvol chips. En die ochtend zei ik ook geen nee tegen de chocoladekoek die het lief bij de bakker was gaan halen. Maar ik hield het wel bij water en cola zero en at tijdens het aperitief voornamelijk van de dipgroenten. 

So far so good zeker? Op deze kleine slippertjes na dan. Ondertussen is de hoofdpijn die ik de eerste 10 dagen had weggetrokken net als enkele vervelende puistjes. Op de weegschaal merk ik geen verandering. Misschien dat ik daarvoor echt wel alle koolhydraten en zero frisdranken zal moeten schrappen. Vermits ik ook toch weer regelmatig buikpijn heb, lijkt me dat sowieso een goed plan. Voor deze week staat mijn weekmenu al vast, maar misschien dat ik voor volgende week het boek Zonder Suiker van Anne Marie Reuzenaar nog eens moet bovenhalen. (Ik schreef hier al een review over het boek.)

Nog minder dan een maand voor het Pasen is. Een ding weet ik nu wel al: dat het paaseitje op mijn boterham deze Pasen extra goed zal smaken!

Hoe lopen jullie challenges? Hoe veel cheatdays hebben jullie al ingezet bij 40 dagen bloggen? Of hoe vaak aten de DZV'ers al wel eens vlees?

Liefs,
Miss Pixie

#40dagenbloggen: 18/40
Aantal ingezette skipdagen: 2/6