dinsdag 2 februari 2016

Miss Pixie 2.0 & Stephanie 2.0

Het was hier eind 2015 heel stil. Ik had het eventjes nodig om de stekker er uit te trekken en tot rust te komen. Bloggen, naaien, social media, ... het zei me allemaal niets meer. En ik kreeg gelukkig heel veel lieve reacties en steun van jullie. Heel regelmatig kreeg ik berichtjes waarin stond dat ik de tijd mocht nemen, dat ik mocht rusten en aan mezelf mocht denken. Alles wat nodig was voor wat Kathleen zo mooi "Miss Pixie 2.0" noemde. Maar pas na de uitzending van "Over de streep" op VTM besefte ik dat niet alleen Miss Pixie een upgrade nodig had, maar Stephanie ook.




In die uitzending ging het op een bepaald moment over dat ons leven wat is zoals een ijsberg: Een klein deel - ons imago - is zichtbaar & het overgrote deel - emoties, angst, problemen, ... - is onzichtbaar voor de meeste mensen. Wanneer je je slecht voelt, is de kans groot dat je gaat focussen op dat wat zichtbaar is en dat voor realiteit gaat zien. Toen dat ter sprake kwam, ging er bij mij een lichtje branden.

Dat was exact wat er het laatste jaar met mij gebeurde. Ik was zo gefocust geraakt op mijn alter ego Miss Pixie dat ik het zelf helemaal geloofde. Ik was het vrolijke, creatieve meisje met het lange haar en zelfgemaakte kleren en juwelen die blogde en nog 1000 andere ballen in de lucht hield. Schijnbaar zonder problemen. Iemand zei zelfs eens tegen mij "Door jou voel ik me een slechte vrouw. Jij kan precies alles en laat het zo gemakkelijk lijken". De realiteit was wel anders...

In werkelijkheid was ik zo onzeker, gestresst, vermoeid en ongelukkig dat ik me nu afvraag hoe ik het allemaal zo lang heb volgehouden. Ik was zo gefocust op enerzijds mijn job en anderzijds mijn online leven als Miss Pixie dat ik mezelf compleet was kwijtgeraakt. Want ik ben meer dan dat creatieve meisje dat naait en bezig is met gezond eten. Zo veel meer! Maar daar was niets meer van te merken.

Dat meisje dat houdt van lezen en het ene na het andere boek las ... Weg.
Dat meisje dat graag naar fantasyfilms kijkt ... Weg.
Dat meisje dat graag naar muziek luistert en op de hoogte is van nieuwe muziek ... Weg.
Dat meisje dat graag uitgaat en afspreekt met vrienden ... Weg.
Dat meisje dat graag uit gaat eten en naar de bioscoop gaat ... Weg.
Dat meisje met interesse voor spiritualiteit ... Weg.
Dat meisje dat aandacht heeft voor haar uiterlijk en kledij ... Weg.

Ik was echt verloren. Ik was zo druk bezig met alle ballen in de lucht te houden dat er geen ruimte was om op adem te komen. Ik negeerde de huilbuien, het feit dat ik overleefde op koffie en daardoor afgevallen was, ik negeerde de voortdurende vermoeidheid, ... tot ik het niet meer kon. En dan zat er maar 1 ding op: rusten. En om die rust te vinden, moest ik alles even loslaten. En dat was het moeilijkste dat ik ooit heb moeten doen. Ik zette voor het eerst mezelf op de eerste plaats en liet alles wat energie vrat los. En dus werd er niet meer genaaid en geblogd. En daarna ook niet meer gehaakt of gebreid. En werd het suikervrije bestaan ingeruild voor comfortfood. 


A woman who cuts her hair is about to make some serious changes.

En hoe langer het duurde, hoe makkelijker het werd. Er kwamen dagen waar de vermoeidheid plaats maakte voor een nieuw soort energie. In het begin dacht ik steeds maar "Ik voel me leeg, verdoofd" maar na enkele weken besefte ik dat het iets anders was dat ik voelde, iets dat ik eerder niet kende: innerlijke rust. Ik heb zo lang aan 200 km/u geleefd en altijd maar gestresst en nooit stilgezeten dat ik dat niet kende die innerlijke rust. Geloof me, er is heel wat mindfulness, meditatie en meer aan te pas gekomen om me zo ver te krijgen. Vooral ook veel geduld en liefde van alle mensen in mijn omgeving.

Ik ben er nog niet helemaal, maar ik voel me stil aan terug mezelf. De vermoeidheid is nog niet helemaal weg en er zijn nog steeds dagen dat ik het liefst in een hoekje zou kruipen en verdwijnen. Maar dat is ook ok. En ik kan me terug concentreren op boeken en films zonder ondertussen ook 100 andere dingen te doen. Ik maak tijd voor vrienden en familie, maar durf het ook afblokken wanneer ik me-time nodig heb. Ik maak me minder druk om kleine details waar ik anders helemaal gek zou van worden. En ook de leuke kanten van mijn creatieve zelf komen terug: ik wil terug bloggen, ik wil terug naaien, ik wil terug juwelen maken, ... Maar voor de fun! Omdat IK het graag doe en niet om anderen te plezieren. En alles op mijn tempo. En dat lijkt wel te werken.




Het zal hier op de blog ook anders zijn. Rustiger. Misschien met iets minder structuur en regelmaat, maar wel met een goed gevoel. Met nieuwe thema's en onderwerpen, maar minder uitgebreid. Er is terug focus. Een focus op alles wat mij mezelf maakt: een beetje Miss Pixie 2.0 én vooral ook Stephanie 2.0. 

Liefs, 
Miss Pixie

Dit lijkt me ook een goed moment om een paar mensen te bedanken.
Heel veel hartjes voor:
- degene die langskwamen voor een babbel (en mijn boekenkast onder handen namen :p).
- degene die me een knuffel gaven wanneer het nodig was.
- degene die langs mijn tranen keken en me beloofden dat alles goed kwam.
- degene die zo veel geduld hebben gehad.
- degene die me lieten weten dat ze aan me dachten.
- lieve Whats Appjes en Messenger-berichten.
- degene die met mij koffie en warme chocomelk gingen drinken.
- mijn lezers die bezorgd waren en me regelmatig vroegen hoe het ging. En vooral ook omdat ze niet zijn weggelopen tijdens mijn afwezigheid.
- straffe blogmadammen die hun verhaal delen en me zo kracht geven om dit ook te doen (The Gentlemom, Liesellove, Madame Stof, Tales from the Crib, Lunatiek, ... en alle andere die ik nu vergeet) <3

31 opmerkingen:

  1. mooi geschreven. Het is zeker geen gemakkelijke weg die je hebt moeten afleggen.
    Maar je hebt het toch maar gedaan. En als er iets is, ben je altijd welkom voor een babbel.
    Een tip die denk ik voor jou ook goed zou werken is het positief dagboek. Als je daar graag meer over weet; let me know ;-)

    veel sterkte nog in de rest van je parcour!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Thx :)
      Wil wel wat meer weten over dat positief dagboek. Ik zal je eens een PB'tje sturen op FB ;)

      Verwijderen
  2. Het is inderdaad gemakkelijk om verstrikt te geraken in een online alter ego en daardoor de wereld rond je een beetje vergeten. Maar dat geld ook met werk, gezin en zoveel andere dingen. Tijd maken voor jezelf is zo belangrijk en toch vergeten we het allemaal collectief. Ook ik hoor, zoveel dromen en ideeën gewoon weg waren doordat ik voor mezelf opeens een heel enge tunnel had gemaakt. Een tijdje terug vertelde een vriendin me dat ze het gevoel heeft dat ik nu terug de vrolijke Lieke ben die ze op de hoge school leerde kennen, maar dat die toch echt wel lang weg is geweest. Soms zit je er gewoon te dicht op om het zelf te zien.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Thx voor je openhartige reactie ♡
      Het is inderdaad echt moeilijk als je er zelf zo dicht opzit. Er was echt heel wat voor nodig om me tot inzicht te doen komen.

      Verwijderen
  3. <3

    Soms moet je even door een moeilijke periode, maar vaak kom je daar dan weer sterker en met meer zelfkennis uit. Ik ben blij dat je voor Miss Pixie 2.0 én Stephanie 2.0 kiest. Go 2.0!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hihi, thx ♡
      En inderdaad: het slechte laat ik achter en de zelfkennis neem ik mee ;)

      Verwijderen
  4. Fijn dat het mijn verhaal je helpt om er zelf over te vertellen... tonen aan de wereld dat je niet altijd kan meedraaien in die zottigheden is echt geen evidentie, net zoals het vinden van een goed levensritme... ik snap je verhaal al situeren mijn problemen zich op een ander vlak maar sowieso jezelf voorbij lopen,dat doen we allemaal wel eens, alleen de ene veel harder dan de ander... en als je dan een botsing maakt kan die serieus zeer doen... echter, het belangrijkste deed je al: erkennen dat het niet goed liep en nu kan je alleen maar terug bouwen aan een betere, positievere toekomst :-) x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nee, op veel begrip moet je niet steeds rekenen wanneer je jezelf kwetsbaar opstelt en toont dat je de wereld niet kan bijhouden :(
      Maar vanaf nu enkel nog positief vooruit :)

      Verwijderen
  5. Je bent gestart met een andere weg in te slaan...goed bezig en neem de tijd voor je zelf en voor je blog en alles wat daar bij hoort.En ik ben blij dat je er weer bent ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Carla ♡
      En ook dankjewel voor de steun tussendoor. Je slinger hangt ondertussen op in mijn woonkamer ;)

      Verwijderen
    2. Graag gedaan,fijn dat je de slinger een plaatsje hebt gegeven ;)

      Verwijderen
  6. Oh wat sterk van je! Een tijdje geleden kwam ik een beetje tot het zelfde inzicht. Soms kan een stapje terug ook een grote stap vooruit zijn. Veel succes nog!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Eerlijk en heerlijk !
    Welkom terug echt meisje xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik ben er ook hard mee bezig om mezelf terug te vinden in de grote chaos die er heerst. Werk en gezin slurpen alles op met momenten en daar moest aan gewerkt worden. Ik vind jou alvast een topper! Bedankt voor je verhaal!

    http://tussensoepenpatatten.wordpress.com

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ooh dankjewel ♡
      Veel succes met jezelf terug te vinden.

      Verwijderen
  9. ik zou roepen "you go girl!" maar ik roep "you do opt gemak girl!"

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Zoooo herkenbaar in hoe ik mij nu voel! !!!! Mooi geschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel.
      En veel sterkte in dat geval. Geloof me: het wordt beter ;)

      Verwijderen
  11. Goed bezig Stephanie. Langzaamaan het juiste spoor vinden is nog niet zo simpel. Hier lijkt het ook wat beter te gaan, maar we zijn er nog niet. Veel herkenning hier.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel ♡
      Het is nog een lange weg voor ons dan, maar ik haal troost uit het feit dat ik al een langere heb afgelegd ;) Mss helpt dat voor jou ook.
      Veel sterkte! Dikke knuffel ♡

      Verwijderen
  12. Goed te horen dat het beter met je gaat. En bedankt om het te delen met ons x

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Mooi geschreven. En veel succes met het nieuwe tempo. Kabbelen is soms zo veel beter dan stromen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel.
      Dat is mooi gezegd, dat ga ik ergens opschrijven ♡

      Verwijderen
  14. Heel veel lieve knuffels voor jou! Ik heb je persoonlijk ontmoet net voor je "brak" en ik was zo bezorgd, maar op dat moment konden we er niet dieper op ingaan.. Ik vind het zo erg dat het zo ver is moeten komen, maar ik ben zo blij dat je sindsdien zoveel mooie stappen gezet hebt en jezelf stilaan teruggevonden hebt. Trots op jou!

    <3<3<3

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel Tamara <3
      Je bent een schatje! Ook al konden we er toen niet dieper op ingaan, de korte babbel die we toen hadden deed deugd. Deed me beseffen dat ik niet alleen was ;)
      x <3

      Verwijderen
  15. Mooi! En straf! En hoopgevend, waarvoor merci!

    BeantwoordenVerwijderen