maandag 5 september 2016

Paniekaanvallen: mijn 4 tips om er mee om te gaan



Het was in mijn eerste jaar als student dat ik er op regelmatige basis mee te maken kreeg: paniekaanvallen. Ik was altijd wel al een nerveus en stressy iemand geweest, zeker tijdens de examens. Maar zo uit het niets een paniekaanval krijgen? Dat was iets nieuws. De eerste keer dat het gebeurde was 's nachts, in een weekend, dus gelukkig was ik thuis. Ik dacht dat ik een hartaanval kreeg en dat ik ging sterven. 

Mijn mama had gelukkig wel door dat het een paniekaanval was (ze was jammer genoeg een ervaringsdeskundige) en kon me vrij goed kalmeren. In de daarop volgende weken volgden er nog heel wat aanvallen toen ik op kot was, vooral 's avonds & 's nachts, en kreeg mijn mama heel wat telefoontjes waarbij ze me moest kalmeren. In het begin overvielen de aanvallen me echt en bleef ik denken dat ik een hartaanval had. 

Eens ik de aanvallen beter kon voelen aankomen, lukte me het beter om ze onder controle te krijgen. Sinds mijn studies gedaan zijn, werden de paniekaanvallen minder frequent. Maar jammer genoeg steken ze zo nu en dan nog eens de kop op, zoals vannacht. Deze 5 tips helpen me er steeds door en daarom besloot ik ze te delen met jullie:


  1. Ademen

    Door bewust via mijn buik te ademen en telkens "in" & "uit" te zeggen in mijn hoofd kalmeer ik meestal. Het helpt mijn hartslag vertragen en ik ben op iets anders gefocust dat de angst en paniek die door mijn lijf raast.

  2. Aandacht ergens anders op richten

    Begin dit jaar schafte ik me malabeads aan om me te helpen focussen terwijl ik mediteer. Bleek dat ze ook handig waren tijdens een paniekaanval. Het draaien van de kraaltjes werkt kalmerend. Je bent bezig met je handen en raakt daar volledig op gefocust. Ik heb ook een mala-armband die ik elke dag draag & die gebruik ik ook als ik mijn ketting  niet bij de hand heb. 



  3. Praten

    De snelste manier bij mij om gekalmeerd te raken: praten met iemand. Het liefst over de domste dingen eerst. Meestal met mijn vriend en die kan alles zo goed relativeren en is zo kalm dat dat snel op mij over slaat. Als ik alleen thuis ben dan probeer ik iemand op te bellen om eventjes mee te praten.

  4. Bach Rescue Remedy

    Dit kleine spraytje is heel vaak mijn redding geweest wanneer mijn verstand het ook helemaal begeeft tijdens een paniekaanval en ik voor geen rede vatbaar ben. En het helpt me ook een paniekaanval de kop in te drukken als ik hem voel aankomen. Ik kreeg dit spraytje ooit eens aangeraden door een verkoopster in een bio-winkel. Het is een volledig homeopathisch middel (net als alle andere Bach-producten) en bestaat in verschillende uitvoeringen: zuigtabletjes, spray, druppeltjes, ... Het is ook mijn go to-middel wanneer ik het vliegtuig moet nemen (niet zo een grote vliegtuig-fan :p).
Wie van jullie kampte ook al eens met een paniekaanval? Hoe ga je hier mee om? Alle tips zijn welkom.

Liefs,
Miss Pixie

25 opmerkingen:

  1. ik heb dit vaak nog met autorijden...toen ik zwanger was van robin, had ik enorme ongeluk in brussel met de auto. die angst krijg ik maar niet uit. ik werd door de paniekaanvallen, stress toen heel erg ziek,kreeg ikeen zona rond mijn oog. ik moest toen bijna kiezen tussen mijn oog of robin. een keuze die ik gelukkig niet moest doen en daardoor zo dankbaar. hoe ik ermee omga, ik sluit mijn ogen en probeer aan iets leuks te denken of tekenen. als de kinderen in de buurt zijn, is vaak een knuffel of hen gewoon bezig te zien is al goed om mijn gedachten te veranderen... toen het hele gebeuren met het ongeluk,kwam onze kat vaak bij mij liggen, het spingeluid kalmeerde me vaak.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Woow, is wel heavy.
      Gelukkig liep het goed af.
      Het gespin van mijn kat werkt inderdaad ook kalmerend.

      Verwijderen
  2. Goede tips! Ik heb in het verleden ook veel last gehad van hyperventilatie en paniekaanvallen en dat zijn bij mij inderdaad ook de dingen die het beste hielpen. Ook weten wat er aan de hand is en dat je niet zal doodgaan, maar dat het gewoon overgaat, hielp bij mij al veel. De Bach Rescue Remedy Spray heb ik ook nog altijd op zak en wordt ook gebruikt als ik moet gaan vliegen, ook geen grote vliegtuin-fan ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Blij dat het bij jou beter gaat.
      En inderdaad, eens je herkent dat het een paniekaanval is en je weet dat het geen hartaanval is, gaat het veel sneller over.

      Verwijderen
  3. Ik heb wekelijks dezelfde soort paniekaanval 's avonds in de zetel of in bed net voor het slapen. Ik probeer op aanraden van de psycholoog ook heel goed op mijn ademhaling te letten en daarnaast te focussen op dat mijn gedachten maar gedachten zijn en geen werkelijkheid. Het lukt niet altijd, maar toch al beter dan een zes maanden terug. Je post doet me deugd, te weten dat ik niet alleen bang ben om plots te sterven...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat vervelend :( Het duurt echt een hele tijd voor je het goed onder controle bent. Ben blij dat mijn post je deugd doet ;) #TogetherWeAreStrong

      Verwijderen
  4. Wat ook kan helpen is je naar je lichaam kijken wat er op het moment van zo'n paniekaanval gebeurd. Je kijkt als het ware als een journalist naar jezelf. En proberen denken dat het voorbijgaat.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je voor de tip. Ga ik eens toepassen als het nog eens zover is.

      Verwijderen
  5. Afgelopen vrijdag nog een paniek aanval gehad, gelukkig heb ik 2 schatten van tieners die me hier bij helpen... Knuffeltje x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Niet fijn van de paniekaanval, wel fijn dat je kinderen je steunen en helpen.
      Knuffel terug x

      Verwijderen
  6. Ik ken dat ook erg goed, en ik gebruik ook een hoop van de tips die je hierboven opsomt; Behalve de rescuedruppels dan, ik geloof niet in homeopathie. Maar ik neem wel andere medicatie, antidepressiva en soms een kalmerend middel als ik een aanval voel opkomen of iets moet doen dat aanvallen uitlokt ( vliegen, treinen, .... ) Ik heb lang gehoopt dat ik er vanaf zou geraken maar na een dikke 30 jaar daar last van te hebben heb ik me er bij neergelegd dat dat gewoon altijd deel van mijn leven zal uitmaken. Ik probeer het mijn leven niet te hard te laten beperken en een manier te vinden om er mee om te gaan en dat lukt hoe langer hoe beter.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ieder zijn ding he, ik had sterke persoonlijke redenen om geen kalmerende middelen te gebruiken ;)
      Goed dat het je leven niet bepaalt en dat je leert om er mee om te gaan. Veel succes nog!

      Verwijderen
  7. Ik ontdekte een tijdje geleden dat wat ik dacht dat "gewone" darmkrampen waren, in feite paniekaanvalletjes zijn. Ze treden meestal op wanneer ik op plaatsen ben waar veel volk is, of waar ik veel info in één keer te verwerken krijg. Ook ik ben me beginnen concentreren op mijn ademhaling. En dat werkt toch wel.
    Sinds kort doe ik elke avond voor het slapengaan een aantal ademhalingsoefeningen. Dit helpt me om vlotter in slaap te raken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ik heb soms ook darmklachten als ik een paniekaanval heb. Heel vervelend. Goed dat je weet dat het paniekaanvallen zijn en wat de triggers zijn.

      Verwijderen
  8. Bij mij helpt het vooral om mijn zintuigen te gebruiken om terug in het "hier & nu" te komen... wat voel ik, zie ik, ruik ik, hoor ik... vaak ga ik dan ook bewust bijvoorbeeld mijn voeten op de koude grond zetten of mijn handen onder de kraan steken...

    Het makkelijkst is als je een paniekaanval voelt aankomen en dus tijdig iets kan doen... want eens ik er echt inzit, dringt er nog heel weinig door (ik klap helemaal dicht en beleef alles in een waas, dus ik lijk nauwelijks nog iets te zien, horen, voelen... )

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Koude vloer of koud water helpt inderdaad ook, had ik niet meer aan gedacht dit weekend. En ja, het helpt zo ontzettend veel als je de aanval voelt aankomen. Heb hetzelfde dan jou: een hij er volledig doorkomt, klap ik volledig dicht :(

      Verwijderen
  9. Ik heb er helaas ook veel last van gehad. Bij mij helpt het om diep te ademen, dus niet door te tellen en via de neus in en mond uit, gewoon diep zuchten....En ik was altijd erg bang om flauw te vallen, maar dat kan tijdens ene paniekaanval niet gebeuren. Je bloeddruk gaat nl omhoog en bij flauw vallen omlaag. Toen ik dat hoorde, werd ik vanzelf al rustiger. En ik heb geleerd dat er ALTIJD een gedachte vooraf gaat aan een paniekaanval. En dat klopt ook. Vaak denk je heel even kort iets wat de aanval triggert. Als je die gedachte gewaar wordt, begrijp je de aanval ook beter. Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Sterkte, want het is niet leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ja ook hier specialist van het buik-ademen en fan van Bach Rescue Remedy :) Die kraaltjes vind ik een goed idee. Wat ook helpt is fluiten, dan adem je namelijk automatisch normaal/rustig en ga je in ieder geval niet hyperventileren!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Thx voor de tip :) Jammer genoeg kan ik niet fluiten, maar misschien wel een goede reden om het te leren.

      Verwijderen
  11. Paniekaanvallen, burn-out, bang zijn niet begrepen te worden, darmproblemen, maagpijn… Het klinkt heel herkenbaar. Bij mij begon het allemaal tijdens een reis naar Indonesië en liep het helemaal uit de hand na de storm in Pukkelpop. Maar als ik er dieper op in ga, dan weet ik dat er nooit echt een begin geweest is. Dit achtervolgt me al sinds mijn kindertijd. Uren zat mijn mama naast m'n bed om me te troosten of om me te overtuigen dat ik niet ging sterven. Tijdens mijn tweede zwangerschap heb ik ontzettend veel aanvallen gehad. Mijn zoontje had enorme slaapproblemen en na twee jaar hebben we beslist hem in onze kamer te laten slapen. Hij is zo ontzettend veel banger dan mijn dochter en soms vraag ik mij af of ik mijn angsten op hem over heb gezet.
    Ik vind het zo belangrijk om anderen te horen vertellen over hun ervaringen. Dat zorgt ervoor dat ik mezelf niet langer als "zwak" zie en dat ik besef dat ik niet alleen ben. Weten dat er op dat moment ergens ter wereld iemand met dezelfde angst zit, is al heel wat.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Na de PKP storm was het bij mij ook heel hevig: wind, grijs weer, een regenbui, ... en ik sloeg volledig in paniek.
      Dat is nu gelukkig beter.
      Dankjewel om je verhaal te delen en nog veel sterkte.

      Verwijderen